Πρόκειται για μία πάθηση κατά την οποία παρατηρείται δακρύρροια στο ένα ή και στα δύο μάτια και είναι αρκετά σύνηθες στα βρέφη.
Το κυριότερο σύμπτωμα που παρουσιάζεται λόγω της πάθησης αυτής είναι η συνεχόμενη δακρύρροια στους οφθαλμούς. Ωστόσο, κάποιες φορές είναι διαλειμματική ή με πυώδεις εκκρίσεις να παρατηρούνται πάνω στις βλεφαρίδες και βλέννες στο εσωτερικό του ματιού. Ακόμη, ως σύμπτωμα μπορεί να εμφανιστεί μία ερυθρή διόγκωση στις εσωτερικές γωνίες των ματιών ή σπανιότερα να μολυνθεί η περιοχή αυτή με αποτέλεσμα να προκληθεί φλεγμονή.
Η αντιμετώπιση και η θεραπεία της δακρύρροιας κατά ένα μεγάλο βαθμό είναι συντηρητική στους πρώτους 12 μήνες ζωής εξαιτίας του γεγονότος πως μέχρι και ενός έτους μπορεί να ωριμάσει το ρινοδακρυϊκό σύστημα του βρέφους. Γι’ αυτό το λόγο ύστερα από υπόδειξη του οφθαλμιάτρου, οι γονείς είναι απαραίτητο να καθαρίζουν με μία κομπρέσα την περιοχή των ματιών που έχουν πυώδεις και βλεννώδεις εκκρίσεις, αφού όμως πρώτα την έχουν βρέξει σε χλιαρό νερό. Εξαιρετικά χρήσιμο είναι το μασάζ στην περιοχή(μπορεί να γίνει με το μικρό μας δάχτυλο εφαρμόζοντας ελαφρά πίεση)
Αν ωστόσο τα συμπτώματα δεν υποχωρήσουν μέσα στον πρώτο χρόνο ζωής του βρέφους, θα πρέπει να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, συγκεκριμένα σε καθετηριασμό του πόρου, κατά την οποία εισέρχεται ένας μικρός καθετήρας στη δακρυϊκή οδό και στη συνέχεια γίνεται πλύση με φυσιολογικό ορό.
Σε περίπτωση αποτυχίας λόγω ανατομικής ανωμαλίας, εφαρμόζεται σε μεγαλύτερη ηλικία, περίπου 4 – 5 χρονών μία επέμβαση που ονομάζεται δακρυοασκορρινοστομία. Στην επέμβαση αυτή ο χειρουργός οφθαλμίατρος κάνει μία μικρή τομή στη περιοχή της μύτης, ώστε να παρακάμψει τον αποφραγμένο ρινοδακρυϊκό πόρο και να συνδέσει το δακρυϊκό ασκό με το εσωτερικό της μύτης. Και οι δύο επεμβάσεις πραγματοποιούνται υπό γενική αναισθησία χωρίς ωστόσο να απαιτούν νοσηλεία και παραμονή στο νοσοκομείο.