Πρόσθια ραγοειδίτιδα – ιριδοκυκλιτιδα

Πρόσθια ραγοειδίτιδα - ιριδοκυκλιτιδα

ΕΙΚΟΝΑ-ΙΡΙΔΟΚΥΚΛΙΤΙΔΑ

Πρόκειται για μια φλεγμονή του προσθίου ημιμορίου ( μπροστινός θάλαμος του οφθαλμού ) .

Συχνά, οι λόγοι πρόκλησης της φλεγμονής παραμένουν αδιευκρίνιστοι (ιδιοπαθής φλεγμονή). Ωστόσο, κάποιες από τις κυριότερες αιτίες είναι οι εξής :

  • Μύκητες
  • Παράσιτα
  • Ιοί
  • Τραύμα
  • Επεμβάσεις
  • Μικρόβια – βακτήρια
  • Και τέλος κάποια συστηματική πάθηση ή σύνδρομο όπως π.χ. φυματίωση, σύφιλη, ρευματοειδή αρθρίτιδα, έρπητα ζωστήρα, λοίμωξη HIV κ.α.

Η ιριδοκυκλίτιδα ενδέχεται να είναι είτε οξεία, είτε χρόνια, στην οποία συχνά προσβάλλονται και οι δύο οφθαλμοί.

Τα συμπτώματα ποικίλουν αναλόγως την ένταση της πάθησης:

  • Φωτοφοβία
  • Ερυθρότητα (ενδέχεται να είναι εντονότερη περιμετρικά της ίριδας)
  • Δακρύρροια
  • Άλγος
  • Θάμβος όρασης
  • Οίδημα της ωχράς κηλίδας. Συχνά ο ασθενής μπορεί να παρουσιάσει μείωση της οπτικής οξύτητας που μπορεί να οφείλεται σε αυτό.
  • Η αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης η οποία συμβαίνει λόγω της αυξημένης αντίστασης στην εκροή του υδατοειδούς υγρού από τον πρόσθιο θάλαμο.
  • Καταρράκτης. Ο καταρράκτης μπορεί να συμβεί λόγω των συχνών οξέων επεισοδίων ιριδοκυκλίτιδας ή ως επιπλοκή της μακροχρόνιας χρήσης κολλυρίων κορτιζόνης.

Για την έγκυρη διάγνωση της πρόσθιας ραγοειδίτιδας  απαιτούνται μια σειρά από ασφαλείς και αξιόπιστες εξετάσεις.

  • Η βιομικροσκόπηση (εξέταση στη σχισμοειδή λυχνία). Εδώ ο γιατρός θα διαγνώσει τη φλεγμονή και θα αξιολογήσει την σοβαρότητά της.
  • Μέτρηση οπτικής οξύτητας για την εκτίμηση και την αξιολόγηση της όρασης του ασθενούς. Βέβαια συμβαίνει συχνά ένας ασθενής που πάσχει από ιριδοκυκλίτιδα να μην έχει πτώση στην οπτική του οξυδέρκεια.
  • Μέτρηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.
  • Αιματολογικές, ακτινολογικές και βιοχημικές εξετάσεις όταν υποφώσκει μία συστηματική πάθηση ή ένα χρόνιο πρόβλημα υγείας πίσω από την ιριδοκυκλίτιδα.

Η θεραπεία είναι ανάλογη της μορφής, της έντασης και της κατάστασης στην οποία βρίσκεται ο ασθενής εξαιτίας της ιριδοκυκλίτιδας. Οι συνηθέστερες θεραπείες είναι οι εξής:

  • Τοπικά στεροειδή κολλύρια
  • Αντιφλεγμονώδη κολλύρια
  • Μυδριατικά – κυκλοπληγικάκολλύρια
  • Ενδοφθάλμιες εγχύσεις στεροειδών
  • Θεραπεία στεροειδών και ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων από το στόμα. ( κυρίως σε περιπτώσεις σοβαρές ).

Τέλος είναι πολύ σημαντικό, όταν ο ασθενής πάσχει από κάποιο υποκείμενο νόσημα που είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ιριδοκυκλίτιδα, να εφαρμοστεί σωστά μία κατάλληλη θεραπεία κι για το υποκείμενο νόσημα.